Wie zou je zijn zonder je spullen?

Wanneer je niet meer bezig hoeft te zijn met een gemaakte identiteit in stand houden, voel je relaxed, liefdevol en vrij. Dan heb je minder bevestiging nodig. Minder spullen nodig. Minder geld nodig.

Stel je voor…
Je huis is gisteravond in vlammen opgegaan. Jij en je familie zijn ongedeerd. Je bent opgevangen door lieve mensen en hebt warme kleren aan. Wat blijft er over van jouw identiteit zonder je huis en bezittingen? Waar zijn je herinneringen?

Of stel je voor dat je morgen in je eentje naar naar een onbewoond eiland moet verhuizen. Wat neem je mee? Wat kun je absoluut niet missen?

Of… je weet dat je nog precies één week te leven hebt. Waar geef je je geld aan uit? Hoe denk je over je spullen, ga je er iets mee doen?

Ik weet het, het zijn nogal extreme voorbeelden. Gemakkelijk om te zeggen: ‘tja… dat weet ik pas als het echt gebeurt’. Maar probeer het je eens voor te stellen, gewoon als experiment, en schrijf op – zonder erbij na te denken – wat er in je opkomt.

Twijfelen tijdens het opruimen

Tijdens het opruimen kan het gebeuren dat een boek, kledingstuk of foto ineens ontzettend veel lading krijgt. Je totale focus is gericht op dit voorwerp en je kunt het niet laten om alle mogelijke opties af te gaan. Van voorstellen wat je er nog mee kunt doen, tot afvragen aan wie je het weg kunt geven, tot bang worden. De gevreesde zin ‘wat als…?’ komt je terroriseren en het gevolg is dat je het voorwerp niet weg kunt doen. De fijne opruimflow stokt. Je baalt van jezelf en geeft het op. Dit alles wordt veroorzaakt door de twijfels over één voorwerp!

De vragen uit de inleiding geven je een compleet andere kijk op je spullen. Het zorgt voor afstand, zodat je ineens heel helder kunt zien wat écht belangrijk voor je is. Grote kans dat het geen spullen zijn die je zal missen op een onbewoond eiland. Dat de belangrijkste herinneringen toch diep in je hoofd en hart liggen opgeslagen en dat je je liever om mensen dan om spullen bekommert, wanneer je laatste uur nadert.

Manon kreeg op jonge leeftijd een grote erfenis: “Het stond té vol. Tijd om opnieuw door de spullen te gaan. En wat bleek? Veel spullen waarvan ik toentertijd dacht dat het van emotionele waarde zou zijn, stonden mij juist in de weg.” Lees haar verhaal hier.

Spullen en identiteit

Je weet intuïtief wat belangrijk is. Waarschijnlijk is dat: je gezondheid, je partner en kinderen of je huisdier, de lieve mensen om je heen en dat je je gelukkig voelt. Maar in het dagelijks leven maak je je vast wel eens zorgen over minder belangrijke zaken.

Zie ik er jong/aantrekkelijk/slim uit? (daar horen spullen bij)
Ziet mijn huishouden er wel hip/groot/netjes genoeg uit? (daar horen spullen bij)
Hoe kom ik over bij m’n collega’s? (daar horen kleding, auto, huis, leven en spullen bij)

Het is een hele opgave om het beeld in stand te houden, van hoe je wilt dat anderen jou zien. Wanneer je hier onbewust vaak mee bezig bent, kost dat bergen energie. Alsof je een te krap, kort jurkje zo onopvallend mogelijk op z’n plek moet houden. Alsof je de hele dag een masker draagt. De energie die dat kost kun je juist zo goed gebruiken voor de belangrijke dingen die je net hebt opgeschreven.

Wie zou je zijn zonder je spullen?

Wat blijft er van jou over als je je verhaal niet kunt vertellen met tastbare zaken? Al je spullen dragen bij aan jouw verhaal. Ze zeggen wat voor persoon je bent, waar je van houdt en wat je belangrijk vindt. Dat is heus niet verkeerd. En toch kan het enorm bevrijdend zijn om te onderzoeken in hoeverre je je bezit gebruikt om iets te vertellen over jezelf. Wat doe of heb jij, om anderen te laten zien: “ik ben zo’n type, dit kun je bij mij verwachten.”

Bij het opruimen kun je dit in je achterhoofd houden om knopen door te hakken. Een jonge vrouw die geschiedenis heeft gestudeerd, had veel moeite om haar overvolle boekenkast op te ruimen. Ze had het idee dat alle boeken die ze in haar leven had verzameld in haar boekenkast ‘moesten’ staan. Want dat was toch wie ze was? Toch? Bij nader onderzoek moest ze aan zichzelf toegeven dat ze liever boeken leest op haar e-reader of boeken uit de bibliotheek leent… Ze zag in dat de hoeveelheid boeken er niet toe doet. Het leverde 16 verhuisdozen vol boeken op, die in de kringloopwinkel een nieuwe eigenaar kregen.

Klant: “Dit maakte ruimte in mijn boekenkast, zodat de boeken die ik wel hield goed tot hun recht kwamen. En het bracht vooral rust en ruimte in mijn hoofd. Ik maakte me minder druk om wat anderen van me zouden vinden.”

Wat is het verhaal dat jij je over jezelf vertelt? Welke spullen horen daarbij en wat kun je daarvan loslaten?

 

Krijg je zin om hiermee aan de slag te gaan maar zie je er ook een beetje tegenop om het alleen te doen? 6 Januari 2018 start de volgende online cursus Ruim Je Leven Op, waarin je met dit soort vragen aan de slag gaat, samen met mij en een groep gelijkgestemden. Merk dat je niet de enige bent die hiermee worstelt en help elkaar verder.

 

Dit blog verscheen eerder op de Goed Leven Academie.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *