opruimcoach in Bangkok

Opruimcoach in overvol Bangkok

Zaterdag ben ik aangekomen in Thailand. De komende 7 weken zal ik hier het nuttige en aangename verenigen en het grootste deel van mijn boek schrijven. Zoals dat meestal gaat met reizen, geeft het ervaren van een nieuwe cultuur me weer nieuwe inzichten over de onderwerpen waar ik me als opruimcoach het liefst mee bezig hou (en waar het boek over gaat): spullen, tijd, vakantiegevoel, loslaten en geluk.

Waar elke Westerling de eerste 24 uur in Bangkok zal moeten bekomen van een cultuurshock, is de chaos voor een opruimcoach misschien nog nét iets heftiger. Met een reis naar Bali vorige winter nog vers in mijn geheugen was ik redelijk voorbereid op de geuren, kleuren en het hectische verkeer van Zuid-Oost Azië, maar… er is altijd baas boven baas. Welkom in Bangkok, stad met ca. 17 miljoen inwoners.

Overal waar je kijkt: dingetjes

Voor een opruimcoach is het de ultieme uitdaging om hier niet compleet door te draaien bij het zien van zoveel spullen. Niet zomaar spullen, nee, nutteloze, vervuilende ‘dingetjes’, overal waar ik kijk. En niet alleen ín de winkels, nee, de koopwaar ligt uitgestald op sjofele plastic tafeltjes en in de armen van de verkopers. Waar ik me in Nederland al enorm kan verbazen over de overbodige prullaria die bij bijvoorbeeld Xenos of Action verkocht worden, kan het blijkbaar nog veel erger.

Na een uurtje wandelen snak ik naar een stukje groen, maar dat dringt pas tot me door als ik in een park ben aanbeland. Eindelijk rust voor m’n ogen en hoofd.

In mijn ogen is hier zoveel verspilling en vervuiling. Bijna alles is vies, kapot en/of ongeorganiseerd. Gebouwen zijn grijs door de dikke smog. De plastic tasjes, plastic boxen voor eten en plastic alles, vliegen je om de oren. Hoe moet dat zijn voor de boeddhistische monniken, gehuld in hun oranje gewaad? De enorme overvloed is zo tegenstrijdig met het boeddhisme, waarin wordt geoefend in non-attachment. Ik ga er deze reis vast achter komen…

Wil je dat ik je overtuig?

Tijdens mijn overstap op het vliegveld van Moskou sprak ik een Nederlandse student Godsdienst Pastoraal Werk. We hadden een mooie discussie over in hoeverre je iemand moet overtuigen van je visie. Hij vond het egoïstisch als je je visie niet deelt als je er echt van overtuigd bent dat die de wereld mooier maakt. Hij wil mensen graag wijzen op de voordelen van het christelijke geloof. Wil ik mensen dan niet overtuigen van het ‘geloof’ in minimalisme? Of zeggen dat ze minder spullen moeten kopen?

Nee, was mijn stellige antwoord, iedereen mag bezitten wat hij wil. Het is niet aan mij om daar over te oordelen. Ik vind het niet ‘slecht’ als iemand in een overvol huis wil wonen en elke week nieuwe spullen koopt. En dat is maar goed ook, anders zou ik in mijn vak niet gauw tevreden zijn, wanneer iedereen naar mijn maatstaven zou moeten opruimen. Daarnaast heeft het ook helemaal geen zin om met iemand die juist geniet van het hebben van 3 SUV’s en een gigantische villa, een discussie aan te gaan over bezit, alleen omdat ik zelf minimalistisch leef.

Iedereen leeft al duurzaam. Toch?

In de georganiseerde wereld van een opruimcoach (oftewel mijn bubbel) lijkt het dat iedereen duurzaamheid, focus op ervaringen en persoonlijke ontwikkeling hoog in het vaandel heeft staan. Ik wéét natuurlijk dat dat niet zo is, maar toch ben ik altijd lichtelijk verbaasd als ik zie hoe het er in andere culturen aan toe gaat. En zo overtuigd als ik ben dat ik niemand hoef te overtuigen, merk ik dat er hier in Bangkok toch gedachtes opkomen als: Thai, kijk nu wat jullie aan het doen zijn! Stop ermee! Ik weet dat het een totaal nutteloze gedachte is, alsof minimaliseren aan de orde is voor deze cultuur.

In Bangkok zal het waarschijnlijk nog even duren voordat er gedacht kan worden aan duurzaamheid en minimaliseren. Aan de andere kant sterkt deze chaos me in de noodzaak van m’n boek voor de Westerse mens. Buiten mijn bubbel zijn er nog genóeg mensen die benieuwd zijn naar hoe een minimalistisch leven eruit ziet.

Hoi Bangkok, dankjewel dat je mijn oogkleppen afgedaan hebt.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *